W społeczeństwie polskim nadal panują mity i stereotypy , przysłowia i porzekadła  usprawiedliwiające stosowanie przemocy wobec najbliższych  oraz brak reakcji świadków na akty brutalności w rodzinie. Utwierdzają sprawców w przekonaniu o bezkarności, a ofiary zmuszają do milczenia.

1. „Przemoc w rodzinie to sprawa prywatna, nikt nie powinien się wtrącać” – krzywdzenie bliskich osób, bicie, poniżanie, wykorzystywanie  jest przestępstwem , podlegającym karze, tak samo jak przemoc wobec osób obcych.

2. „Przemoc  zdarza się  tylko w rodzinach z marginesu społecznego” -  problem przemocy w rodzinie dotyka wszystkie grupy społeczne, dotyczyć może każdego człowieka bez względu na wiek, płeć, wykształcenie, czy status społeczny. Przemoc jest jednym z najbardziej destrukcyjnych zjawisk, którego skutki trwają przez długi czas i w sposób niekorzystny  wpływają na losy człowieka.              

3. „Przemoc jest wtedy, kiedy na ciele ofiar widoczne są ślady” -  przemoc to nie tylko działania pozostawiające siniaki, oparzenia, złamania, to także poniżanie, ubliżanie, zmuszanie do okreslinych zachowań, zastraszanie itp.

4. „Jesli ktoś jest bity, to znaczy, że sobie zasłużył” – nikt nie zasługuje na krzywdzenie, bicie, bez względu na to co zrobił, czy powiedział. Nikt nie ma prawa bić innych, znęcać sie, poniżać.

5. „Ofiary przemocy w rodzinie akceptują przemoc” – osoby doznające przemocy w rodzinie zawsze próbują się bronić, jednak ich działania są mało skuteczne.  Często stosowane przez nie strategie obronne powodują nasilenie przemocy.                                                    

6. „Gwałt w małżeństwie nie istnieje” – każdy ma prawo decydować o swoim życiu intymnym, akt ślubu tego nie odbiera.

7. „Policja nie powinna interweniować w sprawach rodzinnych’’ – przemoc domowa  nie jest sprawą rodzinną, jest przestępstwem ściganym przez prawo. Policja jest powołana do ochrony i zapewnienia bezpieczeństwa osób, zapobiegania popełnianiu przestępstwa i ścigania sprawców bez względu na to, czy ofiara należy do rodziny czy nie.

8. „Osoba doznająca przemocy jest współodpowiedzialna za swoją sytuację" - jest to bardzo niebezpieczny pogląd, który chroni sprawcę przemocy i winą obarcza ofiarę. Użycie przemocy nie zależy od zachowania osoby, wobec ktorej sprawca jej używa. Przekonanie to zdejmuje odpowiedzialność ze sprawcy oraz czyni z osoby doznającej przemocy winną doznawanej  krzywdy.   Sprawca przemocy ponosi całkowitą odpowiedzialnośc za swoje postępowanie bez względu na okoliczności.   

9. „Jednorazowy akt agresji nie jest przemocą”- jednorazowy akt przemocy często pozwala sprawcy, by ustalić relacje dominacji i władzy nad ofiarą, odwoływanie się później do tej sytuacji pozwala mu na zastraszanie. Poniżanie ofiary to dla wielu sprawców sytuacja normalna. Nie można akceptować żadnej formy przemocy.

10.  „Przyczyną przemocy jest alkohol” - to nieprawda. Przyczyną przemocy jest system przekonań pozwalający na narzucanie swojej woli innym. Samo nadużywanie alkoholu jest przemocą. Osoba nadużywająca alkoholu nadużywa związku z bliską osobą. Przez swoją destrukcyjność przestaje być odpowiedzialnym partnerem w relacji i obciążą drugą osobę, nie licząc się z nią, z jej potrzebami.

11. „Przemoc to brak umiejętności kontrolowania emocji ” – przemoc to nie problem utraty panowania nad sobą, to ciąg zachowań tworzący  wzorzec ukierunkowany na zdobycie wpływu nad druga osobą. Mówienie o działaniu w afekcie to tylko usprawedliwianie. Sprawcy przemocy potrafią ‘’kontrolować ‘’ swoją agresję, uderzają partnerkę z taka siłą aby było to dotkliwe, natomiast nie krzywdzą  na tyle, aby mieć kłopoty z prawem.

12.” Osoba doznająca przemocy powinna wyglądać jak ofiara’’- kobieta walcząca o swoje, aktywna zawodowo, niezależna finansowo, spotyka się często z niedowierzaniem w swoim środowisku, ale również ze strony osób pomagających. 

13. „Mężczyzna jest sprawcą przemocy” - ze względu na społeczną rolę mężczyzn uważa się, że tylko oni są sprawcami przemocy domowej. W małym procencie przemoc kobiet wobec mężczyzn jest ujawniana.