Translate This Page

 "Przemoc domowa" nie istnieje jako osobne przestępstwo. Natomiast wiele zachowań, które składają się na przemoc domową jest klasyfikowanych jako przestępstwa w prawie karnym. Należą do nich m.in:

prześladowanie (harassment) - sprawdzanie tego, co robiłaś; sprawdzanie twojej poczty elektronicznej, telefonu; śledzenie; nachodzenie w domu, pracy; uporczywe wydzwanianie czy wysyłanie sms-ów

uszkodzenie mienia (criminal damage) - celowe niszczenie należących do ciebie przedmiotów; podpalenie


napaść (assault) - grożenie użyciem przemocy wywołujące u ciebie strach (np. stanie z zaciśniętą pięścią gotową do uderzenia, stanie z nożem w ręku grożąc jego użyciem, rozbijanie mebli o ścianę);  użycie przemocy (np. popychanie, bicie, ciągnięcie za włosy, kopanie)

usiłowanie zabójstwa
(attempted murder) - celowe działania podejmowane aby pozbawić cię życia, np. próby uduszenia, otrucia; próby zabicia przy użyciu noża czy innego narzędzia

gwałt
(rape) - celowe podejmowanie czynności seksualnej poprzez penetrację pochwy, odbytu lub jamy ustnej przy użyciu penisa bez twojej zgody

bezprawne uwięzienie
(false imprisonment) - zamykanie w pokoju; nie pozwalanie na wychodzenie z domu


Członkowie rodziny czy partnerzy dokonujący tych przestępstw ponoszą takie same konsekwencje prawne, jakie poniósłby ktoś obcy popełniając je. Fakt dokonywania tego rodzaju przestępstw przez osoby bliskie oznacza dodatkowo, że są one bardziej niebezpieczne dla ofiary i mają na nie znacznie większy wpływ.

Wiele form przemocy psychicznej nie jest definiowanych jako przestępstwa, aczkolwiek mają ogromny wpływ na życie ofiary. Przy składaniu zeznań na policji w momencie zgłoszenia któregoś z wyżej wymienionych przestępstw, policjanci wypełniają odzielny formularz dotyczący wpływu zachowania oprawcy na psychikę, życie i funkcjonowanie ofiary i jej rodziny, który jest następnie dołączany do akt sprawy.


Jak rozpocząć postępowanie karne